01-11-2013

 
Vergeetachtig De Zwarte Pion uitgebekerd (15 oktober)

 

Het was een merkwaardige avond. Voor de uitwedstrijd in het Leidse Bekertoernooi tegen het Alphense ASC hadden we op papier een aardig team samengesteld, bestaande uit ondergetekende, Fred, Johan en Wayne. Dat de praktijk soms weerbarstig is, bleek al gauw. 

De weg naar Alphen was geplaveid met obstakels. Als eerste werd Fred opgehaald maar de bel weigerde dienst. De telefoon werkte gelukkig wel. Daarna bleek Johan niet aanwezig op de aangewezen parkeerplek. Een telefoontje bracht hier geen uitkomst. Naar later bleek was hem de wedstrijd ontschoten. Dat hij echter toch nog op tijd in Alphen opdook, weliswaar met een lege maag, is evenwel bewonderenswaardig. 

In Alphen aangekomen, bleek Wayne nog te ontbreken. Na weer een telefoontje bleek dat ook Wayne de wedstrijd volledig was ontschoten. Onderzoek moet nog uitwijzen of hier sprake geweest is van een staaltje telepathie. 

Desondanks bleek Wayne gelukkig direct bereid om alsnog naar Alphen af te reizen. Bij aankomst had hij nog 16 minuten bedenktijd over van de oorspronkelijke 45 minuten. Dat was voor hem genoeg om een winnende positie te verwerven, maar hij nam het iets te lichtvaardig op en moest in remise berusten.

Johan en ik behaalden remise, Fred verloor daarentegen, onnodig overigens, in een dameeindspel. 

In de tweede ronde kwam ik er niet aan te pas na een mislukte opening. Johan had al gauw gewonnen en Wayne had ook niet veel moeite met zijn opponent. De partij van Fred zou de doorslag moeten geven. Helaas liet hij zijn tegenstander glippen en moest in remise berusten. De eindstand werd zodoende 4-4, maar omdat de hoogste borden zwaarder wegen verloren wij de wedstrijd en was het bekeravontuur ten einde. 

Gezien het spelverloop had er zeker meer ingezeten. Het was een kort avontuur dat we maar beter kunnen vergeten.

 

Guus van Dijk

31-01-2013


 

DZP 1 zet zegereeks in!


 

Vorig ronde wist het eerste team voor het eerst sinds meer dan een jaar een wedstrijd te winnen en afgelopen maandag (28 jan) werd de goede lijn tegen Utile Dulci voorgezet door met  5-3 in het dorpshuis van Roelofswaardenveen te winnen.

De wedstrijd begon vlot want na iets minder dan een uur leken 3 borden al beslist: Wayne stond op een onvermijdelijke winst en hoefde alleen nog te wachten tot de tegenstander op gaf. Deze had nog een uur op zijn klok en gebruikte deze (tot lichte ergenis van Wayne), maar na 2 zetjes moest hij de handdoek in de ring gooien. Eveneens na minder dan een uur wist Johan een  stelling op het bord te krijgen waarin de koning kon worden omgelegd. Na nog wat hulpeloze zetjes gaf Johan op. Gelukkig reed hij, want na zo'n wanprestatie had hij anders kunnen lopen (grapje met een serieuze ondertoon).

Op bord 3 zat ondergetekende en had na een uur een tijdsvoorsprong van 50 minuten en een betere stelling. Leek makkelijke zege te worden, maar in de 'tijdnoodfase' (van de tegenstander) verloor ik een kwaliteit. Gelukkig had ik al wat pionnen gewonnen, maar het eindspel met paard + 5 pionnen tegen toren + 2 pionnen was niet meer te winnen. Uiteindelijk remise toen het team 4-2 voor stond.

Want Guus had toen net gewonnen via een geintje in het middenspel. Fred stond verloren na een slechte opening/middenspel, maar wist zich terug te knokken. In de toen al betere stelling was de vlag van de tegenstander vlak voor het voltooien van de 40e zet gevallen, maar Fred zag het pas in zijn 40e zet. Na wat komotie, won Fred (terechte claim). Joost verloor van Dennis Bouwmeester, volgens Dennis (bij het borrelen) terecht. Het is nog niet Joost zijn jaar.

Rien won een toreneindspel (h & f tegen f-pion en natuurlijk een toren aan beide kanten). Theoretisch remise, maar in de praktijk redelijk vaak te winnen. Daardoor stond het 4.5 - 2.5 en toen alleen Rob nog bezig was. In een moeilijk te winnen stelling, maar met licht voordeel, speelde Rob terecht lang door. Uiteindelijk hielp het niet en werd er in remise berust, waardoor de eindstand op het formulier kwam.

Hopelijk kan deze 'reeks' (toch al 2 partijen) voortgezet worden.

 

Stefan

20-11-2012


Spannend tot het einde 

 

De tweede wedstrijd van het eerste team uit tegen Philidor 3 bleek vooraf een wedstrijd als elke andere. De start verliep soepel en voortvarend; zelf stond ik snel gewonnen en ook Rob, Johan en Wayne leken een goede stelling te hebben. Bij Guus en Fred ging de stelling richting remise en ook Aad en Joost hadden interessante maar zeker niet veel slechtere stellingen op het bord. Na de remise van Guus en Fred stond het dan ook 2 -1 in ons voordeel. En toen ging het plots mis, Johan verloor een pion en Rob wist zijn stelling steeds iets meer om zeep te helpen. Wayne wist de stelling in eerste instantie niet af te maken en Aad moest vechten voor remise en bereikte die uiteindelijk ook. Joost stond op dat moment gelukkig iets beter of minimaal remise. Uiteindelijk brak er bij de laatste vier borden de beslissende fase aan: na 3 uur en een kwartier spelen was het tijdnood geblazen. Joost wikkelde af naar een eindspel met Dame tegen Toren + Loper + pion en wist het uiteindelijk remise te houden. Wayne won verdient en Rob moest helaas opgeven. Het stond daardoor 4-3 voor de Zwarte Pion. Op het laatste bod was het 1 (johan) vs 2 minuten in een betere voor Philidor en toen werd het hectisch; Johan claimde remise (verkeerd tijdstip, wellicht terecht) maar doordat het noteren gestopt was en de klok niet stil werd gezet werd er niks mee gedaan. Toen gaf Johan al zijn materiaal weg in de hoop tijd te winnen, echter viel zijn vlag eerder. De tegenstander zag het niet en toen ging het publiek zich ermee bemoeien, waardoor de speler uiteindelijk de winst claimde en ging ondergetekende eerst rustig nadenken of de uitslag (4-4) aangevochten moest worden. Uiteindelijk niet gedaan, maar ter herinnering voor iedereen: het publiek en medespelers mogen zich nooit met andere borden bemoeien! Einduitslag: 4-4, dus weer een deceptie na een heftig en emotionele avond.

 

Stefan Lehmann 

15-10-2012

 

Kleine deceptie


 

Het eerste team van de Zwarte Pion heeft de eerste wedstrijd van het seizoen met 5-3 verloren van Oegstgeest 3. Op papier was dit een van de zwaardere tegenstanders, maar na de degradatie van vorig seizoen is start het eerste team altijd als favoriet.

Het eerste uur ging het gelijk op; op geen enkel bord had een speler beslissend voordeel uit de opening bereikt. Enkel Fred en Guus hadden echt voordeel uit de opening weten te halen. En toen na 1½ uur Guus en Fred hun voordeel hadden uitgebouwd en ook Rien en Wayne iets beter stonden had ik goede hoop. Toen overzag helaas Guus een geintje van zijn tegenstander en verloor op slag. Een paar minuten later moest ikzelf ook in remise berusten en wist Fred zelfs in gewonnen stelling bijna mat te gaan. Gelukkig ging het allemaal net en sleepte Fred de 1½-1½ binnen. Na 2 tot 2½ uur slepen stond Wayne een pion voor, Rien had een zeer interessante stelling, Rob wikkelde in een helaas verloren eindspel af, Johan den  B. pakte steeds meer het initiatief na een moeilijke start en Joost vocht hard voor remise maar moest uiteindelijk berusten in een nederlaag. Nadat Rien een spannende partij verloor en Johan een puntje behaalde stond het 2½-3½. Helaas stond Rob toen vlak voor opgeven en maakte de partij van Wayne niet meer veel uit. Toen ook Wayne zijn voordeel weggaf, kon geen enkel wonder meer helpen. Rob verloor uiteindelijk het eindspel en Wayne moest in remise berusten, waardoor de 3-5 eindstand definitief werd.

Volgende wedstrijd beterschap anders wordt het een teleurstellend seizoen.

 

Stefan Lehmann

23-03-2012

 

Halve eindstrijd is het eindpunt van de strijd 

 

Maandag 5 maart stond de halve finale van de Leidse rapidcompetitie voor clubs op het menu, het affiche was Philidor vs De Zwarte Pion. Nadat Wayne zijn afkomst weer alle eer aan deed en 5 tot 10 minuten te laat bij het verzamelpunt was, konden we (Rob, Tjerk en Stefan) vol goede moed vertrekken. 8 partijen van 45 minuten per persoon moesten de poort naar de finale openen. 

In de eerste ronde hadden Rob en Tjerk, op respectievelijk bord 2 en 4, wit en moesten dus Wayne (bord 3) en Stefan vanuit ‘the dark site’ opereren. Rob koos voor het 1. e4 c5 2. c3 systeem; een goede keuze want hij kwam in het middenspel gewonnen te staan en maakte het uiteindelijk zuiver af. Wayne moest vechten en wist uiteindelijk de remisemarge te bereiken en naar remise af te wikkelen. Het nadeel van die kortere potjes is dat je als speler niet alle borden in de gaten kunt houden, daarom weet ik alleen te vermelden dat Tjerk ook een half puntje aan de score toe wist te voegen. Voor een uitgebreidere versie van zijn partij zal de lezer de persoon in kwestie aan moeten spreken. Mijn eigen partij was er een van 3 gezichten: in de opening weg gespeeld en dat leidde tot stukverlies in het middenspel. Fase 2 begon tijdens het eindspel met startende tijdsdruk, waarin mijn opponente de voorsprong bijna geheel uit handen dreigde te geven. Echter bleek ik in mijn afwikkeling 2 zetten om te draaien waardoor fase 3 (het uitvluggeren) met duidelijk wit voordeel begon. En dat wist wit helaas te verzilveren.

Eindstand 1e ronde: 2 – 2 (dus hoopgevend).

 

Tijdens de 2e ronde werden de kleuren geruild en mochten Wayne en ikzelf het met de witte stukken proberen. En dat ging ons goed af: Wayne kreeg een betere stelling in het middenspel die moeilijk te verliezen was en mijn tegenstandster besloot zich (niet geheel vrijwillig) helemaal in te graven. Dat ging op den duur niet goed en kostte naast heel veel bedenktijd ook een kwaliteit, die ik tot in het verre eindspel koesterde. Ondertussen had Rob een moeilijke stelling met zwart, maar wist deze uiteindelijk tot remise af te wikkelen. Tjerk kreeg een koningsaanval om de oren om u tegen te zeggen en die afdoende. Ik begrijp nog steeds niet hoe, maar Wayne wist zijn partij helaas toch te verliezen waardoor het plots 2½ – ½ stond. Het uitmelken (richting tijd maar tussendoor ook echt op stelling) van een toren tegen een paard eindspel kon niks meer aan de uitslag veranderen en dus werd de partij vredig beëindigd.

Eindstand 2e ronde: 3 – 1 voor Philidor. 

Hiermee is de halve eindstrijd het eindpunt van dit jaar geworden voor de rapidschakers van onze Lisserse schaakclub. Het beste resultaat sinds lange tijd, alleen jammer van die kleine bittere nasmaak dat er wellicht meer in had gezeten.

 

Ik vond het een leuk, hopelijk geldt hetzelfde voor mijn teamgenoten: Rob, Tjerk, Johan en Wayne bedankt voor jullie inzet en enthousiasme tijdens deze competitie.

 

Stefan Lehmann

 

 

23-02-2012

 

Degradatie dreigt voor De Zwarte Pion I

 

Een ware degradatiekraker! Beide teams hadden namelijk in de eerste 3 ronden geen enkel matchpunt weten te scoren. Gauw zouden niet alleen maar de borden in vuur en vlam staan, rond 23:00 ging zelfs het brandalarm af. Gelukkig bleek het loos alarm, wat van het spel in alle partijen niet gezegd kon worden.

 

Bord 1: Joost opende met e4 en kreeg een Franse partij aangeboden toen de tegenstander e6 speelde. Joost koos voor d3 en uiteindelijk g3 en Lg2. Deze opbouw pareerde de tegenstander met de lange rokade (nadat Joost kort was gegaan). Het begin van een spannende partij. De beslissing viel juist op het moment toen Joost de pionnen op de damesvleugel naar voren schoof. Plots gooide de tegenstander het centrum op en werd de witveldige loper geruild. In het vervolg wist zwart een paard op e5 te krijgen dat de aanval op de witte koning kon ondersteunen. Niet veel zetten later stond Joost verloren en gaf op: 0 – 1.

 

Bord 2: Johan opende weer eens met zijn lievelingsopening: de zwarte leeuw. Het vervolg was chaos op het bord (zwart had een pion op g4, terwijl de opponent zich meer op de damesvleugel concentreerde. Helaas raakte Johan ergens de coördinatie (mocht die er überhaupt zijn in sommige van de varianten?!) van zijn stukken kwijt en leek de tegenstander Johan in te blikken. Het witte spel leverde een pion op, echter wist Johan zich creatief te verdedigen en uiteindelijk werd er een remise overeengekomen: ½ – ½.

 

Bord 3: Rob kwam met meer ruimte en het iets betere van het spel na een e4 d5 opening. Dit ruimtevoordeel bouwde Rob in het middenspel steeds iets meer uit, echter zonder definitief voordeel te krijgen. Vlak voor of tijdens de tijdnoodfase wist Rob een loper voor 2 pionnen te winnen. Echter bleek dit voordeel in het eindspel (h + g pion, loper en toren vs e t/m h pion en toren) niet genoeg. Rob probeerde alles, zeker omdat het op dat moment 3 – 3 stond en Hans op bord acht nog moest vechten voor zijn remise. Uiteindelijk verdedigde de zwart speler zich goed en moest Rob berusten in remise: ½ – ½.

 

Bord 4: Daarop speelde ondergetekende met zwart. De opening zag er als volgt uit: 1. e4 c5 2. Pf3 d6 3. d4 cxd4 4. Pxd4 Pf6 5. Pc3 a6. In het vervolg rokeerde wit kort en bracht zwart zijn witveldige loper naar b7 en de zwartveldige naar e7 om de korte rokade mogelijk te maken. Toen de tegenstander in het middenspel niet veel deed om het initiatief te grijpen en/of een aanval op te bouwen, ging zwart maar zijn eigen aanval voorbereiden. Toen alle stukken goed stonden (Lc7, Db8, Te8, Lb7), werd het centrum door mij opengebroken. Bij dit openbreken verloor wit zijn h2-pion en werd vervolgens op de zwarte velden gedomineerd. Het middenspel eindigde toen wit de dames en de zwartveldige lopers afruilde omdat anders de zwarte druk te groot zou zijn geworden. Helaas voor wit zat er nog een voordelig ruil in voor zwart (wit verloor zijn paard en loper voor een zwarte toren). Het eindspel duurde nog 30 zetten, maar als je een voordeel hebt hoef je ook niks te forceren. Hoofdzaak is om het voordeel rustig en gevaarloos uit te bouwen, een dat deed ik beheerst: 1 – 0 (voor DZP).

 

Bord 5: Wayne kreeg een Shesnikov op het bord en omdat Wayne deze opening af een toe zelf met zwart speelt, had ik goede hoop. Echter koos Wayne een onnauwkeurige voortzetting en durfde hij zelfs lang te rokeren. Niet erg verstanding omdat zwart bijna al zijn stukken op de koning kon richten. Wayne probeerde de rokade van zijn tegenstander te verhinderen, maar deze actie kon gemakkelijk afgeweerd worden. In het vervolg stond zwart zeer goed en moest Wayne opgeven: 0 – 1.

 

Bord 6: Wim koos met zwart voor 1. e4 c5 2. Pf3 Pc6 3. d4 cxd4 4. Pxd4 a6. Vervolgens ging wit lang rokeren en ‘vergat’ Wim te rokeren. Daardoor kon wit proberen het centrum open te breken om mat te dreigen op d8. Dit leverde wit uiteindelijk een pion op, echter moesten er ook een paar stukken geruild worden. Toen de rook optrok stond er een eindspel met ongelijke lopers op het bord en besloten de 2 spelers de vredespijp te roken (was dit wellicht de handeling die het brandalarm af liet gaan?!): ½ – ½.

 

Bord 7: Gert Rooijakkers viel in voor Guus (of was het voor Rien). Via de grandprix opbouw wist Gert met wit al gauw iets meer ruimte en initiatief te pakken. Dus bijna ‘business as usual’, alleen de gebruikelijk opkomende tijdsnood wist Gert niet voor zichzelf te creëren omdat zijn tegenstander langer nadacht. Dus na 1 uur spelen was ik totaal tevreden en vol goede moed. In het middenspel wist wit zijn aanval in gang te zetten en werd het voor zwart steeds moeilijker. Zwart werd even gered door het brandalarm, maar zwart blunderde gelijk in de eerste minuut nadat de wedstrijd hervat werd. Maar Gert stond ook zonder de blunder op winst, maar het scheelt af en toe als je het niet zelf hoeft te bewijzen. Perfecte partij, perfecte invalbeurt, perfecte score: 1 – 0.

 

Bord 8. Zoals al bij bord 3 vermeld speelde Hans (van Pol) hier, hij was gelukkig bereid in te vallen zodat we met 8 man aan de wedstrijd konden beginnen. De partij begon (en eindigde) met de pionnen structuur van een aangenomen damesgambiet. Hans besloot zijn extra pion niet te verdedigen maar concentreerde zich op het ontwikkelen van zijn stukken. Uiteindelijk werd een middenspel bereikt met aan beide kanten een dame, een paard en 2 torens. Wit besloot actie te ondernemen op de damesvleugel en Hans wist deze actie geduldig en goed af te slaan om uiteindelijk in een toreneindspel met 4 tegen 4 pionnen te belanden. Wit stond zoals de gehele wedstrijd miniem beter maar met zo weinig materiaal was het makkelijk te verdedigen. En rond half twaalf werd het uiteindelijk dan ook remise: ½ – ½.

 

Eindresultaat: 4 – 4. Een resultaat waar beide teams niet heel veel aan hebben, maar door niet te verliezen behouden beide teams kans op lijfsbehoud. 

 

Stefan Lehmann

 

 

13-02-2012

 

Gehavend tweede team moeiteloos langs Stormpionnen

 

 

Afgelopen vrijdag 10 februari stond de uitwedstrijd tegen hekkensluiter in de tweede klasse A Stormpionnen op het programma. Een wedstrijd die normaal gesproken geen probleem mag zijn voor het tweede team. Maar het beloofde toch nog een spannende avond te worden aangezien uiteindelijk maar liefst drie spelers verstek moesten laten gaan en bovendien ook nog eens de drie sterkste spelers. Gelukkig kan men altijd op Adri Albregtse rekenen als de nood aan de man komt en nam hij de honeurs van Piet van de Griendt waar. Uiteindelijk verscheen het tweede team met zes man aan de borden. Een geluk bij ongeluk was dat uitgerekend de sterkste speler van de Stormpionnen aan Marcel Bolhuis gekoppeld was die ook verstek moest laten gaan en dat de speler die aan Aad van de Poel was gekoppeld ook niet kwam opdagen. Dat betekende dus alvast een nul voor beide teams. Ondanks het feit dat De Zwarte Pion met een achterstand aan de wedstrijd begon, was het vrijwel geen moment werkelijk spannend. Op alle borden kwamen onze spelers meteen in het voordeel te staan. De tegenstanders van Gert, Marcel van Velzen, Hans en Rene konden geen potten breken en de winst was nergens een moment in gevaar. Adri en Tjerk kwamen ook in gewonnen stellingen terecht. Adri vond niet het juiste plan om af te ronden en moest in remise berusten. Tjerk liet per ongeluk de vijandelijke torens op een onaangename manier binnendringen en liet zich onvermijdelijk mat zetten. De wedstrijd eindigde tenslotte in een 4,5 – 2,5 overwinning voor de Zwarte Pion en een voorlopig eerste plek op de ranglijst in de Tweede Klasse A. Die zal van korte duur zijn, de andere teams spelen hun wedstrijd deze week.

 

In de volgende ronde staat de cruciale wedstrijd tegen Bodegraven 1 op het programma. Een team dat zeker nog titelaspiraties heeft en sterke spelers op hun hoogste borden hebben zitten. Alleen als ons tweede team in zijn sterkste opstelling verschijnt blijft het kampioenschap in zicht. Tegen Internos 1 heeft het tweede laten zien in zijn sterkste opstelling een geduchte tegenstander te zijn dat misschien ook wel in de eerste klasse van de LSB kan meedraaien.

Gert Rooijakkers



14-01-2012

 

De Zwarte Pion revancheert zich

 

De uitgestelde wedstrijd van het tweede team tegen Internos 1 was de laatste wedstrijd in de derde ronde. Na vier nederlagen voor het eerste en derde team en twee gelijke spelen van het tweede team had De Zwarte Pion nog steeds geen wedstrijd weten te winnen. Nu stond dus koploper na twee speelronden en titelkandidaat Internos 1 uit Boskoop op het programma. Met dat in het in achterhoofd en het feit dat puntverlies de titelaspiraties geheel uit het hoofd kon worden gezet, wachtte het tweede team dus een zware avond.

Het goede nieuws was dat Aad van der Poel en Piet van de Griendt weer van de partij waren en eindelijk eens in de vaste teamsamenstelling kon worden gespeeld. Dat gaf ook de overige teamleden het nodige zelfvertrouwen en men ging er die avond eens goed voor zitten. Het feit dat het tweede team tegen Internos zeker niet kansloos zou zijn was iedereen binnen het team wel duidelijk, maar dat men binnen de kortste keren met 3 – 0 de leiding zouden nemen, dat was wel een droomscenario. Marcel Bolhuis en Gert Rooijakkers lieten hun tegenstanders volstrekt kansloos en Rene wist zijn tegenstander door een ingewikkelde stelling zo in tijdnood te brengen dat hij er alleen maar op hoefde te wachten dat zijn tegenstander een fout zou maken om zo het derde punt binnen te tikken. Hans en Marcel van Velzen hadden het wat moeilijker, kwamen allebei in eindspelen terecht met een pion minder, maar gaven geen krimp en schoven hun partij met gemak naar een remise.

Op de eerste drie borden werd wat meer strijd geleverd. Dat was ook wel te verwachten aangezien de tegenstanders op de eerste drie borden alle drie 150-200 ratingpunten meer op hun konto hadden. Echter, de tegenstander van Aad zat te slapen er vergat een aantal zetten te noteren waardoor hij uiteindelijk de tijdcontrole miste en door zijn vlag ging. Dit in een gelijke stand, misschien stond Aad zelfs een tikje minder. Tjerk, dit keer eens op bord drie omdat zwakke tegenstanders zijn spel niet ten goede komen, zette met speelvreugde en souplesse zijn tegenstander uiteindelijk aan de kant. Maar ook Piet liet zich weer eens van zijn sterkste kant zien. Met twee lichte stukken voor een toren liet hij het torenpaar van zijn tegenstander er uit zien als een lek geschoten vesting. En uit vertwijfeling en in genadeloze tijdnood ging zijn tegenstander ook nog eens onreglementaire zetten uitvoeren, er restte niets meer dan de partij op te geven.

Een sensationele 7 – 1 was uiteindelijk de einduitslag. Wat bleek om de neus en ontdaan liet De Zwarte Pion de tegenstanders achter in Boskoop en vertrokken weer richting Lisse. De lange rit naar Boskoop was uiteindelijk zeer de moeite waard. De Zwarte Pion 2 stoomt naar de tweede plaats in de Tweede Klasse A, titelkandidaten Internos en Bodegraven hebben nu allebei een verliespartij en spelen bovendien in de volgende ronde tegen elkaar.

 

Gert Rooijakkers


30-11-2011

 

DZP1 – Voorschoten 2: Deceptie  

 

Afgelopen donderdag stond de 2e wedstrijd van het eerste team op het programma; een thuiswedstrijd tegen Voorschoten 2. Het gebeurd niet vaak dat er tijdens een wedstrijd in ronde 2 al veel op het spel staat. Echter hadden beide teams de eerste wedstrijd verloren en om niet in grote degradatiezorgen te komen moesten dus beide teams winnen. Gelukkig was niemand geveld door de opkomende griep/verkoudheid en kon er in de sterkst mogelijke opstelling gespeeld worden. Na een paar zetten stonden Johan en Stefan (beide met wit) al 1 pion achter: Johan offerde hem door met koningsgambiet te openen en Stefan haalde 2 openingen door elkaar en moest de pion gedwongen aan de tegenpartij afstaan. Waar Johan met onnauwkeurige zetten echter het initiatief verloor, kwam de tegenstander van Stefan steeds passiever te staan en moest deze uiteindelijk de pion in een slechte stelling teruggeven. De tegenstander van Joost gaf zijn beste loper (en een paard) voor een toren op a8, een beslissing die hij snel daarna zou vervloeken. Joost drong met zijn Dame, ondersteund door de 2 lopers en een toren, de witte stelling in en toen was het snel afgelopen; 0 – 1 (op bord 1, dus 1 – 0 voor DZP).Twee minuten later had ook Wim op het laagste bord een overtuigende partij gewonnen, waarin zijn tegenstander alleen maar aan verdedigen toekwam. En dat verdedigen ging niet al te best getuige een koning in het midden omgeven door witte stukken. Tussenstand 2 – 0. Het enige probleem bij deze tussenstand was de stand op de rest van de borden: Guus, Rob en Rien zaten alle drie een toreneindspel met een pion minder te spelen, dus 3x uitzicht op hooguit remise na 20 a 30 zetten vechten of verlies. Johan had gelukkig nog meer stukken op het bord weten te houden echter was de stelling nog steeds aanzienlijk in het voordeel van zwart. Stefan stond op dit moment nog op winst, maar 10 minuten en 2 over het hoofdgeziene winstzetten later liet Stefan zijn paard insluiten en verloor daardoor uiteindelijk de partij. Tussenstand: 2 – 1. Deze onnodige nederlaag bleek het begin van het einde: niet snel daarna verloren Guus en Wayne. Rob wist door een actieve toren een remise te redden. Echter stond op dat moment Johan al op de rand van de afgrond en een paar minuten later gaf zijn tegenstander hem het laatste zetje. Daarmee was de wedstrijd gespeeld: 2½ – 4½. Dat Rien een moeilijk en waarschijnlijk verloren eindspel uiteindelijk nog tot remise wist af te wikkelen, geeft een gerust hart voor de toekomst maar kon het resultaat niet meer veranderen. Eindstand: 5 – 3 in het voordeel van Voorschoten. Dit betekent dat een jaar lang vechten tegen degradatie op de menukaart staat, eerste gelegenheid op een goed resultaat 15 okt uit tegen Oegstgeest.


27-10-2011

 

Zwarte Pion door naar 1 ronde LeiSB-beker

 

Door een 5½ – 2½ overwinning bij en tegen Sassenheim heeft het bekerteam van de Zwarte Pion zich geplaatst voor het hoofdtoernooi. Zoals al een paar jaar het geval is, grijpt DZP elke gelegenheid op een extra externe wedstrijd aan. Dit werd weer eens duidelijk tijdens de algemene ledenvergadering van de Leidse schaakbond: 17 verenigingen hadden zich ingeschreven voor de beker waardoor er 1 wedstrijd in de voorronde moest worden gespeeld. Uit de hoge hoed kwam de wedstrijd Sassenheim tegen Lisse; een derby op nog geen 10 minuten afstand (ten minste met de auto).
Aangekomen in ’t Onderdak werden eerst spelers van DZP professioneel op de foto gezet, hoewel je daarvoor wel ‘per ongeluk’ het verkeerde lokaal in moest lopen (de fotoclub was ook aanwezig). Na een goed onthaal (gratis koffie) begon uiteindelijk de eerste helft van de wedstrijd: in de beker spelen viertallen, ieder 1x met wit en zwart tegen dezelfde tegenstander. Tijdens deze ronde wonnen Rob en Wayne verdiend met wit (bord 2 en 4); Rob verkoos ervoor om lang te rokeren nadat zijn tegenstander kort had gerokeerd en had de gehele wedstrijd het beste van het spel en Wayne won (in mijn ogen) vrij eenvoudig en verdiend van zijn tegenstander. Ikzelf zat in de opening te blunderen met zwart, maar gelukkig profiteerde de kampioen van Sassenheim (R. Alferink) er niet van en kwam er uiteindelijk een eindspel met ongelijke lopers zonder voor- of nadeel op het bord waardoor het remise werd. Tjerk (bord 3) begon goed aan de partij om vervolgens een pion terug te blunderen. Tegen het einde van de partij besloot Tjerk om er vrijwillig (voor geen enkel tegenspel) nog 1 pion weg te geven. Gelukkig begon toen de tijdnood fase en blunderde de tegenstander niet alleen zijn pion weg maar zorgde hij op hetzelfde moment kon gelijk dat hij dodelijk gepend stond. Het eind schoof Tjerk rustig en professioneel naar een overwinning.
Bij rust stond het dus 3 ½ – ½ in het voordeel van DZP.
 Na de noodzakelijke rookpauze (tenminste voor sommige spelers) werd er begonnen aan dezelfde wedstrijden alleen met omgekeerde kleuren. Binnen no-time stond Rob op verlies in een met zwart aangenomen Evans-gambiet (e4 e5, Pf3 Pc6, Lc4 Lc5, b4!). Gelukkig stonden Wayne en ikzelf na de opening al als een vorst. Ik kon het als eerste verzilveren, waardoor de stand op 4 ½ – ½ kwam, voordat Rob via een schitterend (gedwongen) mat de strijd moest staken. Wayne won vervolgens, terwijl Tjerk een stuk in het middenspel weggaf. Na hard werken en diverse dreigingen won Tjerk uiteindelijk zijn stuk terug maar hij moest onderweg helaas al 2 pionnen prijsgeven. Deze pionnen werden hem uiteindelijk in het eindspel fataal waardoor de eindstand op het bord kwam.
Op naar de finale? Deze voorronde was in ieder geval een leuke opwarmer
  

Stefan Lehmann


15-01-2011 

 

DZP 1 - LSG 5

 

Het was 6 januari 19:55. De meeste spelers druppelden een voor een door de regen hett Poelhuys in. Het is dan al weer tijd voor de 4e wedstrijd van DZP 1 in de promotieklasse dit seizoen, de eerste in 2011. Na een gebalanceerd resultaat (1 winst, 1 nederlaag, 1 gelijkspel) in 2010, wordt er uit gekeken naar sportief voortreffelijk 2011. De tegenstander is LSG 5.

Van te voren was het duidelijk dat het (op papier) een moeilijk wedstrijd zou worden: Joost van Hal moest zich helaas afmelden en dus moesten de meeste spelers aan hogere borden dan gewoon spelen. Het deels goede nieuws was dat het voor begin al 1/2 -1/2 stond, omdat na aanvraag van LSG al een wedstrijd vooruit was gespeeld in het oude jaar.

 

 

Vuurwerk

Oud-en-Nieuw en het daarmee verbonden vuurwerk is al een tijdje achter de rug, maar toen om 20:10 de klokken eindelijk aangingen ontstond er al gauw vuurwerk op een paar borden.

Wayne was voorzichtig genoeg op 31 december, echter het vuurwerk dat hij deze avond met een loperoffer op f7 ontstak had een te kort lontje en doofde na 5 zetten nog voor de ontploffing uit. Het resultaat was een lange, pijnlijke vechtpartij met weinig uitzicht op een goed resultaat en een uiteindelijke nederlaag.

Rob van de Aardweg kreeg het vuurwerk op zich afgevuurd, toen zijn tegenstander een stuk offerde voor 2 pionnen en een aanval. Met uitstekend en solide verdedigingswerk kon Rob na 3 uur spelen fluitend aan de bar na genieten van de partij.

Goede voornemens

Wim Rosdorff (last-minute invaller daarvoor nog bedankt) moest op zijn tegenstander wachten, die zichzelf blijkbaar heeft voorgenomen om niet meer zoveel nutteloze tijd te verspelen tijdens het wachten en dus prompt te laat op de verzamelplek van LSG was. Na een busreis, een paar telefoontjes en te zijn opgehaald bij de bushalte en kon de partij dan toch beginnen. Helaas kon de tegenstander deze gastvrijheid niet waarderen en begon Wim van het bord te schuiven. Na nog lang moeizaam te hebben verdedigd moest Wim uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen.

Zware Gevechten

Guus van Dijk en Johan den Breejen speelden een goede opening met de zwarte stukken en overleefden beide ook het middenspel vrijwel ongehaverd. Het leek erop dat het team 2 remises zou kunnen bijschrijven. Toen Guus echter een pion opschroof en daarmee het paard van zijn tegenstander een prachtig, onaantastbaar rustpunt in het centrum presenteerde kantelde het evenwicht en moest Guus zich uiteindelijk gewonnen geven.

Johan vocht, en vocht, en vocht maar uiteindelijk moest hij een verzwakking aan zijn koningsvleugel toelaten. Toen er steeds meer stukken geruild werden, leek het erop dat het wellicht toch nog remise zou kunnen worden. Johans tegenstander speelde geduldig en vooral goed door en wist de verdediging uiteindelijk toch na meer dan 3 uur te breken. Een ongewoon gevoel voor Johan, die prompt beterschap beloofde.

Solide

Fred van Randen mocht voor Joost op bord 1 invallen en speelde een een solide en rustige partij. Soms zelfs zo rustig dat de teamcaptain er onrustig van wordt: Slaapt Fred nou of denkt hij nog steeds na? het was tientallen minutenlang de vraag. Aan deze winterslaap kwam gelukkig na 30 minuten een eind. Het resultaat van het nadenken was daarna snel merkbaar toen de partij in een remise eindigde.

Good-old Rien Quakkelaar speelde zoals vanouds ook in het nieuwe jaar positioneel uitstekend, rustig pressend voor een voordeeltje in het middenspel om dan uiteindelijk dit voordeel om te zetten in volle winst. Dit keer kwam er een vrij gecompliceerd toreneindspel op het bord. Toen de klok van beide spelers bijna viel kon Rien een dame halen en daarmee de partij beslissen.


Einduitslag: 3 - 5

Met 3 matchpunten heeft DZP 1 handhaving nog steeds in eigen handen, maar tegen Leithen en/of Oegstgeest 3 zal er toch nog een matchpuntje gehaald moeten worden. Wordt vervolgd,

 

Stefan Lehmann

 

 

14-11-2010 

 

De Toren Valkenburg 2 - De Zwarte Pion 3

 

Het derde team heeft zijn eerste wedstrijd van het seizoen 2010/1011 gewonnen.

De uitslag 2 1/2 tegen 3 1/2 voor DZP3.

Het was een spannende avond, waarbij met een stand van 1- 2 voor DZP, een verloren stand op het zesde bord en de borden een en twee remiseachtig, de teamleider van De Toren Valkenburg op beide borden gelijktijdig remise voorstelde. Er was nog even een misverstand en wat opwinding toen de eerste bord spelers onderling remise wilden besluiten. We besloten door te spelen, zeker omdat Wil een kans had te winnen, wat hij ook op een zeer goede en rustige manier deed.

Gert kwam er niet doorheen en kwam remise overeen.

Het is al vaker besproken, maar bij het aanbieden van remise gaat dat in overleg met de teamleider.

Ik zelf heb snel verloren, na een sterke aanval op de koningsvleugel met een niet te stoppen mat dreiging, gebruikte ik onnodig een tempo te veel en kon mijn tegenstander de situatie omdraaien.

Henk won op een overtuigende manier met een fraaie mat door Dame en Toren.

Adri speelde weer een sterke partij en zijn tegenspeler gaf maar op. Nico had het moeilijk en moest met een nul genoegen nemen.

Al met al een goed resultaat.

De volgende ronde gaat tegen Voorschoten 5

 

 

Hans Dortmund