Zegereeks De Zwarte Pion 1 duurt voort

 

Winst op Bodegraven 1 was noodzakelijk om promotie in eigen handen te houden. Ondanks dat Bodegraven dit seizoen vooral uitblinkt in het verliezen met hoge cijfers, konden de meeste spelers zich nog de wedstrijd van vorig seizoen herinneren. Toen verloren we thuis met 5-3. Tijd voor revanche dus.

 

Eenmaal gearriveerd, nadat een lastige elektronische sluis met pijn en moeite overwonnen was, begon de wedstrijdleider te verkondigen dat beide teams niet goed draaiden en dus punten nodig waren om degradatie te voorkomen. Ik weet niet welke stand hij voor ogen had, maar een beetje extra motivatie is natuurlijk altijd welkom.

 

En dat was ook te zien (en te merken) op het 2^e bord. Mijn tegenstander wilde het rustig aan doen in de opening, waardoor ik gelijk het initiatief met de zwarte stukken kon pakken. De partij werd in een hoog tempo gespeeld, na goed een uur spelen waren al 28 zetten gedaan, en uiteindelijk bracht een goed ingezette koningsaanval de beslissing in mijn voordeel.

Tegelijkertijd waren Wim en Fred beide in een saaie partij terecht gekomen, waar nooit meer dan remise inzat. Voor Wim een opsteker gezien de laatste paar weken, van Fred toch iets tegenvallend. Ook Wayne speelde remise hoewel hij in een kansrijk eindspel (3 pionnen en 1 toren vs 4 pionnen en 1 loper) terecht kwam. Maar nadat alle pionnen werden geruild cq. geruild moesten worden, zat er helaas niet meer dan het halve punt in.

 

Tjerk wist, na aanvankelijke problemen in het middenspel, plots 2 pionnen te winnen, waardoor de stelling zo goed als gewonnen was. Het was nog even opletten toen de tegenstander zijn toren 'gratis' aanbood, maar gelukkig zag Tjerk dat het na slaan pat zou zijn. Drie zetten later wist Tjerk het volle punt op te halen.

 Aad van der Poel was zijn kaarten vergeten en moest dus sinds lange tijd weer achter een bord plaats nemen. Met de witte stukken liet hij zien dat hij het schaken nog niet verleerd is; een goed opgebouwde partij, waarin Aad altijd het initiatief had en beter stond, werd met winst beloond.

 

Daarmee was de wedstrijd beslist en konden Guus en Joost iets relaxter schaken. Beide schakers moesten al snel voor de remise vechten; Guus omdat hij in een evenwichtig eindspel terecht kwam waarin ieder mindere zet fatale volgen kon hebben en Joost kwam met zwart nooit echt onder de druk van zijn tegenstander uit. Guus liet zich niet tot een fout verleiden en mocht na 3 uur spelen een half puntje noteren. Joost daarentegen moest na ruim 200 minuten gewonnen geven nadat hij een toren weg gaf, al was de stelling toen ook al verloren.

 

Hierdoor kwam er een 5-3 overwinning voor de Zwarte Pion tot stand en blijft het eerste team kansrijk uitzicht houden op promotie. Sinds de nederlaag tegen Philidor 3 in de eerste ronde, won het eerste team alle wedstrijden. Dat belooft nog wat voor de laatste 2 ronden.

 

Stefan Lehmann

 

Daniel Noteboom 2 - De Zwarte Pion 2     2,5 - 5,5

 

Vooraf leek het een makkie te worden. Daniel Noteboom 2 stond laatste in de competitie. Met 4 bordpunten uit 2 wedstrijden, waren ze niet echt goed gestart.

We begonnen dus met het onderschatten van de tegenstander, wat na een uurtje spelen ook goed te zien was. Gert had zitten slapen, waardoor hij een pion en een stuk achter was komen te staan. Verder had Wil 2 pionnen verloren zonder enige compensatie. Henk daarentegen had een kwaliteit gewonnen, en stond duidelijk beter. Tjerk had een klein voordeel door een betere ontwikkeling en mogelijke aanval. De rest van de borden stonden ongeveer gelijk. Op bord 1 kreeg wit een klein voordeeltje door middel van een sterk paard. De race was echter nog niet gelopen en het zag er naar uit dat het een lastig eindspel zou worden, met loper tegen paard. Zover kwam het niet omdat de tegenstander de winst kado deed, door zijn toren weg te geven.Rene op bord 4 was ondertussen goed bezig, een veelbelovende aanval gaf hem goede kansen. Jammer genoeg vergat hij op zijn eigen verdediging te letten. De aanval van de tegenstander was dodelijk, en Rene moest dus opgeven. Dit bracht de stand op 1-1.

Ondertussen was er op de andere borden veel veranderd. Tjerk had een mooie aanval op het veld c6 met 2 paarden, en leek daar definitief een paard te vestigen. Zover kwam het echter niet, omdat de tegenstander zijn loper weggaf, waardoor Tjerk weer andere, c.q. betere kansen kreeg. De partij van Hans leek in remise te eindigen en Gert en Wil stonden nog steeds erg slecht. Marcel stond nu beter dan zijn tegenstander, dankzij de bezetting van de a-lijn, en een mooi centrum. Ook Henk had intussen de tegenstander in het nauw gedreven, wat tot gevolg had dat er een paard op h8 kwam te staan die niet meer weg kon. In feite speelde wit nu dus met een volle toren meer. Stukje bij beetje werd de druk opgevoerd, totdat de tegenstander het voor gezien hield.

De tegenstander van Wil kwam in tijdnood, en kon de winst niet vinden waardoor deze partij in remise eindigde. Op bord 5 had Tjerk de druk opgevoerd, een penning gevolgd door een dubbele aanval kostte de tegenstander nog een stuk. Aan alle kanten bleek Tjerk nu te gaan winnen. Hij hield het simpel ruilde de dames en de tegenstander gaf het op. Ook Henk had intussen gewonnen. Dit alles bracht de tussenstand op, 3,5 - 1,5 In het voordeel van ons.

Hans was ook in zijn element en kwam steeds beter te staan. Er waren nog 2 torens op het bord en ieder had nog 4 pionnen. Hans kreeg het voor elkaar om een vrijpion te creeren op de h-lijn. De tegenstander was dus genoodzaakt om zijn toren op h1 te houden, wat Hans aan de andere kant, van het bord, vrijspel gaf. Het was zelfs zo dat hij een tweede vrijpion kreeg en wel op de a-lijn. De tegenstander had geen pionnen meer en kon niets anders doen dan opgeven. Een duidelijk voorbeeld van: De verre vrijpion wint.

Marcel was ondertussen aan de winnende hand, hij had de a-lijn verruilt voor de f-lijn. En na het een en ander afgeruild te hebben, kon de tegenstander mat niet meer voorkomen. Het enige wat hij kon doen was bijna al zijn stukken offeren, wat dus ook gebeurde. Dit mocht echter niet baten, het bleef mat gaan. Eindelijk gaf hij zich dan ook lachend gewonnen, daarbij waren zijn woorden: Dit wordt een beetje moeilijk, een duidelijke understatement.

Gert zag het allemaal niet meer zitten en gaf het op.

Eindstand 5,5 -  2,5  in het voordeel van de Zwarte Pion 2.

Een uitspraak van Marcel stellen we nog ter discussie: We gaan voor de middenmoot. Dit lijkt me niet iets voor de captain van het team. Ik zou zeggen: We gaan voor de plek numero 1.... 

 

Johan den Breejen

De Zwarte Pion 1 wint met grote cijfers van Oegstgeest 3

Afgelopen donderdag moest het eerste team aantreden bij het tot nu toe nog ongeslagen Oegstgeest 3. Gelukkig konden alle vaste krachten meedoen en was Johan den Breejen bereid om in te vallen voor Aad v/d Poel. Daardoor ontstond er een unicum (tenminste onder mijn regie): het eerste team bestond uit de 8 spelers die op het moment van spelen ook intern de bovenste 8 plaatsen voor zich opeisten. Een beter team kon er dus niet op pad worden gestuurd en dat zou spoedig blijken.

Op bord 3 liet Fred zich niet verrassen door de openingskeuze van zijn opponent. Na nauwkeurig spel stond wit snel beter en toen de tegenstander een stuk dreigde te verliezen, kon het eerste punt genoteerd worden. Ook Joost kwam vroegtijdig goed te staan. Op bord 4 kwam hij met de zwarte stukken nooit in gevaar en wist na de opening de e-pion te winnen. Toen de marge later nog verdubbeld werd, ook de f-pion moest eraan geloven, was de partij gelopen. Met een mooie dubbele aanval (matdreiging of stukwinst) werd de partij in glans beendigd. Echter was de strijd ondanks de tussenstand van 0-2 (het blijft een uitwedstrijd) nog lang niet gestreden. Guus kwam op bord 1 al gauw in een moeilijke stelling terecht, waarbij elke zet de beslissing kon brengen. Dit had lang en hard nadenken van beide kanten als gevolg. Op de onderste 4 borden was ook nog geen duidelijke tendens te herkennen, behalve dat Johan (bord 8) niet veel later bij me kwam om te vragen of hij op remise mocht spelen. Met de rustgevende woorden 'ik zou het knap vinden als het je lukt' kreeg hij die zegen. Over de stelling op bord 2 was ik ook niet 100% gerust. De tegenstander wist tijdens de gehele partij het lichte voordeel van de witte kleur te benutten om druk op de stelling te houden, waardoor secuur verdedigend spel vereist werd. En dat terwijl ik veel liever de aanvallende partij ben...Na iets minder dan 2 uur spelen wist Rien, spelend op bord 6, een kwaliteit wist te winnen. Foutloos en nauwkeurig spel was nog vele zetten noodzakelijk om dit voordeel om te zetten in een vol punt, maar dat kun je gelukkig normaal gezien aan Rien overlaten dus dat punt telde ik al in mijn hoofd. Op bord 5 kwam Wim remise met zijn tegenstander overeen. Helaas moest Guus niet veel later de strijd staken. Tussenstand 1,5 -  2,5. Rien maakte gelukkig ook echt geen fout en wist na bijna 2,5 uur zijn stelling in een vol punt te verzilveren.

Een paar minuten later wist Wayne zijn tegenstander tot een puntendeling te overtuigen (al moet ik bekennen dat ik de slotstelling niet heb gezien omdat de eigen partij teveel aandacht vergde), waardoor in ieder geval al 1 matchpunt veilig 'in the pocket' was. Johan had zich, na een kort uitstapje naar de GO-spelers, toen al knap tot een echte remisestelling terug gevochten. Dit was het teken voor mijn tegenstander om nog iets te proberen en hij ruilde 2 stukken voor een toren en een pion. Nog geen 4 zetten later kon ik dankzij de 2 stukken geforceerd de dames ruilen en tevens een kwaliteit winnen. Het resulterende eindspel wist ik 20 zetten later te winnen, waardoor de tussenstand op 2-5 kwam. Toen de rest van het team de overwinning al vierde wilde ook Johan's tegenstander te veel, waardoor ook Johan zijn partij wist te winnen. Eindstand: 6-2 overwinning voor de Zwarte Pion.

Stefan Lehmann